i have to share this with anyone..
ang lungkot lang. . .di ko alam kung me nakaexperience na nito sa inyo. .
strict ung parents ko. . as in. . ang buhay ko lang bilang intern ngaun. . bahay - ospital - bahay - ospital. . un lang. . wlang halong kasinungalingan. . ihahatid ako ng 7am or 10 am or 7pm depende sa duty ko ng driver namin. . then susunduin ako sa mcu hospital (1st in) pag uwian na. . hindi ako ngcocomplain dun. . xe pabor sa kin ung hatid sundo. . xe di rin naman ako marunong macommute. . marunong in a sense na pauwi lang ang kaya ko. . commute pa rin un. . (right. . .?) hindi ko pa ntry mgcommute ng papuntang mcu hospital. . wla kong sinuway na utos nila. . wala kong matandaan na ngpilit ako ng isang bagay na ayaw nila. . pagsinabi nilang umuwi na ko . . uuwi na ko. . pagsinabing dapat nasa bahay ako ng 8pm dapat nasa bahay nko ng 8pm. . pag lumampas ako dun. . galit na sila. .
kaya ako ngsulat dito. . xe. . ang sama ng loob ko. . ung mga kaibigan, kaklase ko.. . ngplaplan ng get together. . swimming party overnight un. . thinking na papayagan ako ni mami. . xe me dating naunsyaming plano. . sinabi ko sa kanila na sasama ko. . pero paguwi. . di ko pa sinasabi ung paalam ko. . "hindi" na agad ang sagot niya sakin. . then pinipilit ko xa. . sabi ko hindi naman ako mgswimming. . sabi sakin "hindi naman pala bat sasama ka pa. ." sabi ko naman. . dati ngapapaalam ako sa inyo. . na me swimming ang sabi niyo sakin " ayaw niyo xe baka me kung anu mang mgyare etchetera. . ngaung hindi ako mgswiswimming sasabihin niyo hindi naman pala ko mgswimming bat sasama pa ko. . anu ba un" di nko ngsalita xe alam ko ng walang patutunguhan ung usapan namin. . then hindi na kami nagusap. . then i tried again. . pero "tsk" lang ang nakuha ko. . and i give up. . anung magagawa ko. . wla naman eh. .
maskit lang sa part ko. . lahat sinunod ko. . minsan lang naman ako mgpaalam. . .minsan lang ako aalis na hindi ospital ang pupuntahan ko. . hindi ako ngsinungaling sa duty ko. . hindi ako gumigimik. . ngpapaalam ako kung san ako pupunta. . then. . parang ang dating wala silang tiwala sakin. . ngrereply ako agad pag ngtxt siya skin xe nagagalit xa pag hindi narereplyan. .
then. . isa pa. . wlang nakakaintindi sa situation ko. . akala ba ng mga kaibigan ko ayaw kong sumama. . everytime na aalis sila. . gusto ko naman sumama pero wla akong magawa kung ayaw ng magulang ko. . wlang makakaintindi sakin. . and ayoko silang i force indtindihin ako xe di nila responsibilidad un. . wla kong magagawa if magagalit sila. . gnun naman un. . magagalit. . di ako papasinin. . paparinggan ako. . nakakasawa. . bat hindi nalang nila intindihin ung situation ko na ganito na nila ko nakilala . . eversince hindi ako pinapayagan. . payagan man ako. . one time lang un. . nung 1st year pa ko. . and never nkong pinayagan ulit. .
hai. . hirap ng walang nakakaintindi. . i have my rebellious plan. . . pero in the end . . ako din mgsuffer. . naisip ko nalang na tatapusin ko nalang to tsaka ko magwawala. .
ngaun lang ako naiyak ng dahil sa swimming na hindi ako pinayagan. . napakaliit na bagay siguro nito sa iba. . pero it really affects me. . napakalungkot ko. . sobra. . no one understands me. . .because. . no one tried. .
Currently feeling: "empty"